← Our History · 1906–1939 · AGBU in Lebanon

15 Aug 1925 · Education

Scout groups, a musical Band, a choir and a fanfare group of girls under the leadership of Krikor Hagobian, with improved musical instruments, performed enthusiastically at Kelegian Sisouan orphanage

The AGBU Kelekian-Sisuan orphanage was moved to Ashkut-Zmmar in 1921, then to Beirut (Ashrafieh) in 1922, and by 1924 the number of orphans there had increased to 439. The orphanage was managed by a caring committee whose honorary president was Dr Baghdasar Melkonian. Chairman: Mr Khatcher Shalvardjian, secretary: Mr Hagop Kalpakian, and treasurer: Mr. Boghos Sarafian. The orphanage was supervised by Dr Karekin Amadian, who at the same time was a physician and looked after orphans like a real father. The teaching staff consisted of 15 male and female teachers. The educational level in the orphanage was in line with the program implemented for elementary schools. The orphanage had an excellent organization. More than a thousand boys and girls received education there.AGBU Scout groups, a musical Band, a choir and a fanfare group of girls under the leadership of Krikor Hagobian, with improved musical instruments, performed enthusiastically at the events organized at the Kelegian Sisouan orphanage. After Dr Amatean's resignation, Mr Ghazaros Ghplikian took over the post of supervisor.
«ՀԲԸՄիութիւնը պահեց Քէլէկեան-Սիսուան որբանոցը եւ պատսպարան-աշխատանոցը: Քէլէկեան-Սիսուան որբանոցը 1921՝Աշքութ-Զմմար, ապա 1922ին Պէյրութ (Աշրաֆիյէ) փոխադրուեցաւ եւ մինչեւ 1924 հոն երկսեռ որբերուն թիւը 439ի բարձրացաւ: Որբանոցը կը կառավարուէր հոգատար մարմնի մը կողմէ որուն պատուակալ նախագահն էր Տոքթ. Պաղտասար Մելքոնեան. Ատենապետը՝ Տիար Խաչեր Շալվարճեան, ատենադպիրը՝ Տիար Յակոբ Գալփաքեան եւ գանձապահը՝ Տիար Պօղոս Սարաֆեան: Որբանոցին տեսչութիւնը կը կը վարէր Տոքթ. Գարեգին Ամատեան, որ նոյն ատեն բժիշկի պաշտօնը և իրական հօր մը պէս կը նայէր որբերուն: Ուսուցչական կազմը կը բաղկանար 15 ուսուցիչ ու ուուսուցչուհիներէ: Որբանոցին ուսումնական վիճակը տարրական նախակրթարաններու համար գործադրուած ծրագրին համընթաց էր: Որբանոցը շատ լաւ կազմակերպութիւն մը ունեցաւ: Հոն հազարէ աւելի սան-սանուհիներ ուսմունք ստացան: Սկաուտական խումբեր, երգչախումբ եւ Գրիգոր Յակոբեանի ղեկավարութեամբ սանուհիներէ կազմուած ֆանֆառի խումբ մը՝ երաժշտական կատարելագործուած գործիքներով՝ խանդավառ գործունէութիւններ ունեցան, որբանոցին սարքած հանդէսներուն եւ այլ զանազան պարագաներուն: Տոքթ. Ամատեանի հրաժարումէն յետոյ տեսչութեան պաշտօնը վարեց Ղազարոս Ղպլիկեան: Որբանոցի մէջ պատսպարուած որբերուն թիւը միշտ փոփոխական էր: Երուսաղէմի որբանոցին որբերը Պէյրութ փովադրուեցան: Եգիպտոսի Որբախնամ Ընկերութեան պատկանող ճիւնիի որբանոցը գոցուեցաւ՝ նիւթական անցուկ վիճակի ենթարկուած ըլլալուն համար: ՀԲԸՄիութիւնը ստանձնեց անոր հոգատարութիւնը եւ 1928ին որբերը փոխադրեց Պէյրութ: Կէսարիայէն ղրկուած որբերն ալ եկան աւելցան Քէլէկեան-Սիսուան որբանոցին վրայ: Որբերը որբանոցէն շրջանաւարտ կ'ըլլային տարուէ տարի, արհեստներ սորված . ինքնաբաւ դարձած: Որբուհիներէն շատերը կ'ամուսնանային Միութեան տրամադրած 30 անգլ. Օժիտով եւ կը մեկնէին որբանոցէն: Այսպէս ՀԲԸՄիութիւնը անկեղծ խանդաղատանքով կատարեց նուիրական գործ մը: Անոր շնորհիւ 1000է աւելի սան ու սանուհիներ պատսպարուեցան գործնական կեանքի»: (Ալպոմ Յուշամատեան էջ 33-35)

Photographs (2)

Provenance

📄 Ալպոմ Յուշամատեան էջ 33-35