20 Dec 1959 · Governance
1959 Dec 20 AGBU-AYA University Students Union Committee has organized
1959 Dec 20: The AGBU-AYA University Students Union Committee has organized its cultural * (the first event, directly after the civil war in Lebanon from May 12, 1958, till the Armistice on Dec 7 1958! breaking the silence that was imposed on all the Lebanese organizations!) The event has been presided by Maitre Hratch Setrakian. The Lecture, entitled "Armenia's Youth Today", was held by Poet Andranik Dzarukian. In his opening remarks Chairman, Mr. Zaven Mserlian said, "Rumors are sometimes spread in the Diaspora about the youth of the Motherland Armenia! How can one live in front of Ararat? Disregarding it, do not be inspired by it! Mr. Antranik Dzarukyan made a substantive analysis of today's achievements of the youth in Armenia. He made a comparison between a university student in the USA and the student in Armenia, with constructive conclusions. In His closing note, Maite H. Setrakian focused on The role played by the Armenian youth of the Diaspora. He said: "The Univ. Students Union Founded twenty years ago, by a group of students", (including himself) "has grown today having about 150 members, plays an important role in our social and cultural life."
ՀԲԸՄ-ՀԵԸ-ի Հայ Համալսարանական Ուսանողաց Միութեան վարչութիւնը իր մշակութային *(առաջին ձեռնարկը) կազմակերպեց Կիրակի, 20 Դեկտեմբերին, Զարեհ Նուպար ակումբին մէջ, ՀԵԸ-ի Կեդր. Վարչութեան անդամներէն Մեթր Հրաչ Սեդրակեանի նախագահութեան տակ՝ բանաստեղծ Անդրանիկ Ծառուկեան բանախօսեց «Հայաստանի երիտասարդութիւնը այսօր» նիւթին շուրջ: Միութեան ատենապետ Պրն. Զաւէն Մըսրլեան իր բացման խօսքին մէջ յայտնեց թէ Սփիւռքի մէջ երբեմն լուրեր կը տարածուին Մայր Հայրենիքի երիտասարդութեան մասին»: «...ի՞նչպէս կարելի է ապրիլ Արարատի դիմաց ու մոռնալ զայն, ու չներշնջուիլ անկէ: «Օրուան բանախօսը՝ Պրն. Ա. Ծառուկեան առարկայական վերլուծումը ըրաւ հայրենի երիտասարդութեան այսօրուան վերելքին: Ան նախ բաղդատական մը ըրաւ ամերիկացի և հայրենաբնակ հայ ուսանողին միջեւ, շինիչ եզրակացութիւններով»: «Սովետական Հայաստանի մէջ, ըսաւ յարգելի բանախօսը, հակառակ անոր որ կրօնական դաստիարակութիւն չկայ, հայրենի երիտասարդութիւնը աւելի ծառայասէր է ու մարդկայնական շունչ կը կրէ քան թէ արտասահմանի քրիստոնէական կրթութիւն ստացող երիտասարդութիւնը...» Հայաստանը, ըսաւ երիտասարդութեան երկիր է. բնակչութեան մեծ տոկոսը յիսունէն վար է»: «...Ապա օրուան նախագահ Մեթր Հրաչ Սեդրակեան փակման խօսքը ընելու հրաւիրուելով՝ ըսաւ թէ ինք պիտի անդրադառնար նաեւ Սփիւռքի հայ երիտասարդութեան խաղցած դերին ազգապահպանման տեսակէտով, ու մասնաւորաբար հայ Համալսարանականներուն: Հայ Համալս. Ուս. Միութիւնը, ըսաւ քսան տարիներ առաջ հիմնուած խումբ մը ուսանողներու կողմէ, որոնց շարքին նաեւ ինք, այսօր աճած է և շուրջ 150 անդամներ ունի և կարեւոր դեր կը խաղայ մեր ընկերային և մշակութային կեանքին մէջ: «Անոնք վաղը մեր ազգային կեանքին ղեկավարները պիտի ըլլան»: *(1958-1959 շրջանի Համալսարանական Միութեան տարեկան տեղեկագիրը կը յայտնէ թէ «Նոյեմբեր 21, 1958-ին կրակմարի դրութեան ամբողջական ջնջումէն և Դեկտեմբեր 7, 1958-ի հայ կուսակցութեանց միջեւ զինադուլի ստորագրումէն ետք՝ ՀԵԸ-ի հայ Հալս. Ուս. Միութիւն Վարչութիւնս լիբանանհայ բովանդակ գաղութին մէջ առաջինը եղաւ, որ յանձն առաւ հրապարակ իջնել հրապարակային ձեռնարկով մը՝ տալով ազդանշանը հաւաքական գործունէութեան սկիզբին, այսպիսով խզելով այն լռութիւնը որ պարտադրուած էր լիբանանեան բոլոր կազմակերպութեանց 1958 Մայիս 12-էն սկսեալ»)